لذت‌جوئى و تظاهر ببدكارى بيباك بود و اگر كار دنياى او سامان داشت كار دين را چندان دشوار نميگرفت . كاتبان وى عبيد بن اوس غسانى و زمل بن عمرو عذرى و سرجون بن منصور بودند . نقش انگشترش « ربنا الله » و قاضيش ابو ادريس خولانى و حاجبش آزاد شدهء او خالد و بقولى صفوان بود .